Wędrując ścieżką życia,
Nigdy jeszcze nie doznałem
Cudownej mocy uczucia,
Którego z tak wielkim weselem
Gości dziś moja dusza.
Tyle światła
I ciepła tak wiele ofiarowałaś,
Gdy połączeni w jedno serce
I w jednym ciele,
Trwaliśmy w ciszy słodkim śpiewie.
Każda droga,
Którą z pośród wielu tysięcy
Z Tobą podziwiałem,
Która do szczęścia tylko prowadzić może,
Kolorami mieniła się tęczy.
Płynęliśmy sercem po tej drodze
Zatapiając kolejny krok w innym kolorze.
Dzieląc spojrzenia na dwoje
Odkryłem światy nowe.
Wiele znanych miejsc - po raz pierwszy.
Wszystko to było z Tobą
Rajskich kwiatów ogrodem,
W którym byłaś i jesteś
Tym najpiękniejszym.
Wiele się zmieniło
Odkąd sam wyglądam tęczy,
Która niegdyś naszą drogą była.
Nie odnajdę choćby jednej
Z tysiąca barwnych części.
Wiem, bo czułem,
Jak za ostatnim gestem Twej ręki
Odchodzi przemiła rajska kraina.
Kiedy nie ma Ciebie,
Jakby zranionym ptakiem jestem
Marzącym o wiecznym tańcu z niebem.
Lecz dzięki tej serca ranie,
Która tym boli mnie im dłuższe rozstanie,
Najmocniej czuję
Ile znaczy, że mamy siebie,
Że gdy nadejdzie naszych serc spotkanie
Znów popłyniemy za ciszy słodkim śpiewem.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz